Rozległe tereny lasu Zwierzynieckiego w końcu XIX wieku zaczęły graniczyć z zabudową miejską. Już wówczas wykorzystywane były przez mieszkańców Białegostoku jako miejsce zabaw, festynów i majówek. Dla celów rekreacyjnych w części lasu urządzono ogród Rozkosz, z drewnianym budynkiem teatru letniego i pawilonem rekreacyjnym, doprowadzono też linię tramwaju konnego.
W 1929 roku powstał w lesie cmentarz wojskowy, na którym pochowano żołnierzy polskich i rosyjskich. W 1932 roku wzniesiono na cmentarzu pomnik żołnierzy polskich poległych w walce o niepodległość. Zaprojektowany przez Jarosława Giryna ma kształt monumentalnego obelisku z czterema krzyżami .
3 maja 1921 roku, w 140-tą rocznicę ogłoszenia Konstytucji 3 Maja, zasadzono uroczyście w Zwierzyńcu trzy dęby, a las otrzymał nazwę Parku 3 Maja. W 1926 roku zlokalizowano na jego terenie stadion sportowy Miejskiego Ośrodka Wychowania Fizycznego i korty tenisowe klubu sportowego Jagiellonii. Porządkowanie całego, obszernego terenu Zwierzyńca rozpoczęto w 1930 r.
Środkową część parku Zwierzynieckiego zajęła szeroka aleja spacerowa, stanowiąca główną oś widokową, przechodzącą przez dwa ronda i zakończona trzecim, mniejszym. Na rondzie pierwszym w 1930 roku odsłonięto pomnik upamiętniający żołnierzy 42 pułku piechoty
Alegoryczna rzeźba przedstawiała rzymską boginię wojny - Bellonę, podtrzymującą rannego żołnierza. Autor pomnika, rzeźbiarz i legionista Jakub Juszczyk, nazwał swoje dzieło Jeszcze Polska nie zginęła . Pomnik został zniszczony wiosną 1940 r. z rozkazu NKWD. Obecnie, zrekonstruowany przez rzeźbiarzy Krzysztofa Gąsowskiego i Krzysztofa Jakubowskiego, ponownie stanął na pierwotnym miejscu, odsłonięty uroczyście w dniu 3 maja 1997r.
Białostocki Park Stary oraz Planty wraz z kompleksem ogrodu Branickich i rozległe tereny Zwierzyńca, stanowią dzisiaj obszerny kompleks terenów zielonych usytuowanych w centrum miasta - rzadko spotykany w zabudowie wielkomiejskiej.

http://bialostocki.blox.pl/html

http://rapnik66.blox.pl/html